Mexico part 4

Onze plaats Rio lagartos zit er alweer op! En wat een andere ervaring was dit! We stopten onderweg in Valladodid. Heel eerlijk, we zijn er maar 45 minuten geweest. De stad was druk, vervallen, veel verkeer en we kwamen recht uit een stuk natuur wat maakte dat we misschien daarom ook snel overprikkeld waren. Daarnaast was het ook 35 graden en dus bloedje heet om in een stad te lopen. We besluiten na een supermarkt stop, een ijsje en een geldautomaat om door te rijden. Eenmaal in Rio lagartos treffen we heel ander stukje Mexico aan. Het is een wat verlaten dorpje (1000 inwoners) behalve dat je direct overspoeld word met allerlei proppers die ons de flamingo tour willen aansmeren. Dit is wel waarvoor we komen maar we willen eerst landen in ons hotel. Het hotel is prima. Na 4 nachten verwennerij dat we een bed voor onszelf hadden moeten we nu weer even 3 nachten ieder met een kind het bed delen. Maar helemaal niet erg want het is heerlijk dat de kinderen even tegen je aankruipen. Er worden veel kusjes uitgedeeld wanneer ze wakker worden en Roas spreekt met ons de dag door en komt ook lekker even kroelen. 

Na een dag reizen mogen de kids altijd kiezen wat ze willen. Ze verkiezen altijd het zwembad en dus word het een dagje zwembad. Rond een uur of 11 willen we een ijsje halen maar dat lijkt in dit dorpje een opgave. We lopen door het dorp en de huizen zien er oud, arm en vervallen uit. We vragen waar we ijs kunnen halen maar ondanks dat er op de deur staat dat ze het hebben, hebben ze het niet in de winkel die aangeraden word. We zwerven wat door het dorpje op zoek naar ijs. We vinden het niet en vinden ook geen supermarkt. We besluiten wat te lunchen met mango sap een eindje verderop met de auto. We treffen een leuk restaurantje waar een camping naast zit. Net als in het dorpje lijkt het alsof de tijd hier een beetje stil heeft gestaan. Op het eerste gezicht is het ingericht op toeristen maar alles is erg vervallen en oud. Ook voor onze mangosap moesten ze nog even ijsklontjes halen in het dorpje verderop. De flamingo’s die er staan zijn half afgebroken en er zijn geen toeristen te vinden. Ook zit er nog een natuurpaadje door de mangrove waar je ook krokodillen kan spotten. Het houten vlonder heeft grote gaten en is erg toe aan vervanging. We treffen een krokodil in het moeras wat de kids fantastisch vinden. We kijken een tijdje en vertrekken dan weer terug naar het zwembad. We zonnen, lezen een boek en er word een spelletje gedaan wiens slipper als eerste aan de overkant van het zwembad is door de wind. Oftewel, we zijn heerlijk een tijdje aan het niksen. Rond einde van de middag verveelt dit een beetje en dus gaan we er nog een x eropuit. Ik zoek wat stops op Google maps in de buurt. De eerste moest een wandelpad zijn, echter wanneer we ernaartoe rijden lijkt alles steeds smoezeliger te worden. We besluiten rechtsomkeer te maken omdat we het idee hadden een soort drugswijk in te rijden. We kiezen een uitkijktoren maar de weg ernaartoe blijkt niet te bestaan. We besluiten dan door te rijden naar het strand. Dit was een schot in de roos. Een stukje mooi strand met bijna geen zeewier. De pelikanen vliegen over het water en we treffen nog hele leuke andere kleine vogeltjes aan. De kids spelen in het zand en kijken weer hun ogen uit. Het strand is rustig met nog geen 10 mensen. Tegen etenstijd maken we rechtsomkeer naar het hotel. We genieten met zijn vieren, eten wat en ontmoeten dan in ons hotel een stel die aan het rondreizen is. Het is een stel van begin 60 en ze hebben al ontzettend veel gezien van de wereld. Wanneer de kids op bed liggen wisselen we reisverhalen uit en vragen ze of ze morgen met ons mee de boot op mogen. Helemaal gezellig! In de avond lopen er soms wasberen over het terras van het hotel. Helaas zijn ze zo snel dat ik steeds maar een glimp opvang van hun staart. Ik doe een poging ze te zoeken maar helaas zijn ze te schuw. 

De volgende dag liggen we bij het zwembad tot de boottocht om half 4. En dat is maar goed ook want vandaag is afkoelen hard nodig! Er is minder wind en het is weer ontzettend warm. 

De boottocht is heerlijk. Met een behoorlijk tempo gaan we het water over en het stel van gisteravond vergezelt ons. De kids kijken hun ogen uit. We zien wat mooie vogels, een krokodil en in de verte flamingo’s. De kers op de taart is een stukje strand met een prachtige zonsondergang. We hadden een leuke gids die ons vertelt dat het illegaal is om dichtbij de flamingo’s te komen. Ze vliegen dan namelijk weg en daar krijg je dan een hoge boete voor. Op zich begrijpelijk want dit dorpje moet het veel hebben van een handjevol toeristen die de flamingo tour boeken. 

Dit dorpje was eerst even wennen. Het kwam arm en vervallen over. We vonden weinig faciliteiten, geen supermarkt en geen geldautomaat. Uiteindelijk op dag 2 met beter kijken vonden we nog ijs, een klein supermarktje en een bank. Helaas deed de bank (zoals velen in Mexico) het niet. Uiteindelijk toen we er wat langer verbleven zagen we de charme van het dorpje en leer je het te waarderen. Wonen zouden we hier nooit kunnen maar voor 2 dagen was het uiteindelijk prima met een nieuwe ervaring van een ander stukje Mexico. 

Vanavond tijdens het schrijven zijn we in isla mujeres. We moesten een behoorlijk stuk rijden (3,5 uur). De wegen in Mexico zijn veelal leeg dus je kan behoorlijk doorrijden. Tenminste als je je niet in de stad bevind. Zodra we in de stad aan kwamen stonden we lang in de file. Alle wegen zijn rechttoe rechtaan met hier en daar een gat in de weg en unit van drempels wat maakt dat je voorzichtig moet rijden. Om de drempels aan te geven hebben ze wel tien verschillende borden. In Nederland zijn de drempels vervelend maar hier zijn ze wel echt het toppunt van nasty. Als je harder dan 5 km per uur erover heen rijd dan rij je je auto kapot volgends mij. De meeste  auto’s die je ziet zijn wit en kunnen best wat opknapbeurten gebruiken. Langs de weg ligt soms veel afval in de natuur. Erg zonde ! Sowieso is afval verbazend veel te vinden hier in de natuur. Van bierflessen tot doppen en veel plastic. 

Bij het inleveren van de auto hebben we nog even flink ruzie staan maken. Je word afgezet waar je bij staat. We moesten ineens nog 160 dollar bijbetalen. Te frustrerend om dat in een leuke blog te zetten het hele verhaal. Waar het op neerkomt is dat ze 2 fouten maakten en we uiteindelijk de discussie niet hebben gewonnen van de laatste 50 euro. We hadden namelijk de auto helemaal schoon moeten inleveren. Niet verteld tegen ons maar natuurlijk in de kleine letters van een contract staat dat je het in exact dezelfde staat moet inleveren. Maar hee met een extra cocktail in de avond zijn we dat vergeten. We komen aan in ons hotel en gaan eten aan het water. Met reizen heb je soms diepe dalen en kunnen dingen tegen zitten zoals de laatste uren van vandaag. Dat hoort erbij. Maar dit maakt ook dat wanneer je dan weer lekker zit te eten aan het water met een cocktail dat je hier ook extra van geniet. En dat laatste gaan we nog 3 dagen voortzetten. Nog 3 dagen genieten van de zonnestralen, de Spaanse taal, het vrij zijn van werk, de hitte, het zwemmen, de cocktails en de kinderen die stralen van oor tot oor.